مصر ، شمشيرش را براى خريد ازارى دو درهمى مىفروشد ! . . . على در حالى كه دنيا در دستان اوست كه هرگونه و هرگاه بخواهد از آن بهره گيرد ، به دو جامه فرسوده و دو قرص نان بسنده مىكند ! . . . آرى به دو جامه فرسوده از اين دنيا اكتفا نمود اما جز به حد كمال و اوج فضائل و مناقب رضايت نداد و آن‌ميان بند و ازار مندرس ، شريك وحى و مخزن تاويل و تقسيم كننده مينو و دوزخ « 1 » و سرور دو جهان و حجت خدا بر مردم پس از پيامبر ( ص ) را در برگرفته بود . و چگونه امام به جامه و تن‌پوش بيانديشيد در حالى كه خود مىفرمود : « قيمة كل امرئ ما يحسنه . » « 2 » يعنى مرد را آن بهاست كه در ديده‌اش زيباست - آن ارزى كه مىورزى - و آيا جامه‌هاى فاخر و گران نشانه ارجمندى و قداست است ؟ و اوست كه باز در بيان نحوه ورود موسى و هارون بر فرعون مىفرمايد : « موسى بن عمران و برادرش هارون بر فرعون درآمدند ، جامه‌هاى پشمين بر تن و چوبدستىها در دست و با او پيمان نهادند اگر مسلمانى پذيرد جاودانگى سلطنت و دوام و ارجمندى و عزت نصيبش خواهد شد . فرعون گفت : « از اين دو تعجب نمىكنيد كه شرط جاودانگى ملك و هميشگى عزت مرا مىپذيرند و خود در خوارى و فقر اسيرند ؟ و چرا دستبندها و گردنبندهاى زرين بر ايشان آويزان نيست » ؟ او ( فرعون ) زر و گردآوردى آن را بزرگ داشت و پشم و پوشيدن آن را خوارى پنداشت . » « 3 » اين منطق كسى است كه اهريمن بر

--> ( 1 ) - كشف الغمه : 1 / 93 ، المناقب خوارزمى : 40 چ جامعه مدرسين قم . ( 2 ) - نهج البلاغه ، حكمت 81 . ( 3 ) - همان ، خطبه 192 .